ทัวร์โป๊กเกอร์รอบโลกมีเจ้าของใหม่หลังจากการไกล่เกลี่ย

เคียงข้างกัน: พร็อกซีจะเข้าไปทดสอบทักษะพิเศษนั้น


ในช่วงเวลานี้ของปี Derby Dreams อาจน่าตื่นเต้นพอ ๆ กับไอน้ำใน Hot Springs แต่เจ้าของเจ้าหนูทราบดีว่าแผนกับ Torrobreds สามารถทำได้เพียงชั่วคราวและการเลื่อนการ์ด Oaklan ในวันจันทร์เป็นปัญหาที่ไม่สำคัญสำหรับคุณภาพ เพื่อเป็นการระลึกถึงความตกใจของลูกม้าดาร์บี้ Sheikh Mohammed ต้องการเพียงแค่หันไปหารอบสุดท้ายและบางทีลูกสุดท้ายที่จะเติมเต็มความปรารถนาเดียวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็ยังคงฟื้นฟูฟาร์มปศุสัตว์ที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของสายพันธุ์นี้ ใครก็ตามที่มีความสามารถระดับสูงจะรู้ว่ามีโอกาสเพียงครั้งเดียวและมีเพียงครั้งเดียวเท่านั้นที่จะแข่งขัน Kentucky Derby ในการแข่งขันเป็ดหนวด ในฤดูร้อนที่สามหากวันเสาร์แรกของเดือนพฤษภาคมไม่เป็นที่น่าพอใจและดีโอกาสที่สองจะไม่มีวันมีความสุข อาจยังมีความยิ่งใหญ่ลัดเลาะหรือพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ แต่จะไม่มีดาร์บี้. อย่างไรก็ตาม ในปี 2020 การทำลายปฏิทินคลาสสิกอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน (และไม่จำเป็น) จะทำให้ม้าบางตัวหยุดพักแม้ว่ามันจะทำลายความมั่งคั่งของผู้อื่นก็ตาม นาดาลและชาร์ล็อตต์แสดงความพร้อมในช่วงเวลาที่กำหนดเมื่อเส้นทางเดียวกันซึ่งถูกแช่แข็งในสุดสัปดาห์นี้ช่วยให้ชั้นเรียนที่เหมาะสมสำหรับนักเรียนมัธยมปลายในวันดาร์บี้ อย่างไรก็ตามลาทั้งสองอยู่ติดกันเมื่อเชอร์ชิลล์ทำดาร์บี้เดือนกันยายนในที่สุด ในทางกลับกันแม็กซ์ฟิลด์ดูเหมือนว่าจะถูกปลดอายุการใช้งานหลังจากการยกเครื่องครั้งใหญ่ของดาร์บี้ปกติและหากเป็นไปไม่ได้ก็จะถูกหลอกโดยอุปสรรคอื่นในช่วงฤดูร้อนเท่านั้น น่ายินดีที่กิจกรรมที่ไม่หยุดยั้งของ Maxfield ก่อนวันคริสต์มาสได้รับการยกย่องจากผู้เข้าร่วมทั้งหมดว่าเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความยืดหยุ่นของงานและศักยภาพที่เต็มที่ ดังนั้นเขาจึงต้องกลับมาเล่นการแข่งขัน GIII Mini-Sift S ปี 2003 ซึ่งเป็นการเฉลิมฉลองม้าแห่งปี 2003 ซึ่งสร้างขึ้นจากรากฐานที่วางไว้อย่างระมัดระวังในสถานรับเลี้ยงเด็กของยุโรป Maxfield | ในบรรดานักขี่ม้าทุกคนความหวังเป็นแหล่งความหวังสูงสุด และในขณะที่ Maxfield ให้บริบทที่ระมัดระวัง Godoffin ก็มีลาที่น่าสนใจอยู่บ้าง นอกเหนือจากคุณภาพที่จำเป็นแล้วยังมีผู้ชนะรางวัลน้ำแบบดั้งเดิมที่สะดุดตา (Medalialia Oro) ซึ่งไฮไลต์ในฉบับเมื่อวานโดย Steve Rack ผู้ซึ่งหวังว่าจะได้มุม หากอยู่ใกล้มือการปรากฏตัวอีกครั้งของแชมป์เปี้ยนจะหันไปสนใจพร็อกซีที่ถูกต้อง GII Risen Star S. ทำให้ลาตัวนี้ไม่เพียง แต่บนเวที GIII Lecomte S. แต่ยังเชื่อมต่อกับคู่ที่พวกเขาหยิบขึ้นมาอีกครั้งตั้งแต่ประตูถูกเปิด มันไม่มากเท่ากับการเดินทัพของทหารม้าในเวลาเที่ยงคืน Tibnov ควบคุมความเร็วของแสงและทั้งสามก็เข้ามาแทนที่ ผู้ขับขี่พร็อกซีมีจุดประสงค์เพื่อขยาย Mandalo (เป็น Mischief) บางทีอาจช่วยในการยืดพวงมาลัย ไม่ว่าในกรณีใดผู้รับมอบฉันทะในเวลานี้จะพบว่า Johnny Vine เป็นเมล็ดพันธุ์ของอิทธิพลคลาสสิก นอกจากคุณภาพที่จำเป็นและความมีหน้ามีตาแล้วเชือกอีกเส้นสำหรับโบว์เทปยังคงได้รับความนิยมซึ่งจะช่วยเพิ่มวุฒิภาวะทางจิตใจของผู้รับมอบฉันทะในการพัฒนาทางกายภาพ ‘TDN Rising Star’ มันดาลูน | ยังคงต้องรอให้เห็นว่า Coady จะสามารถเล่นใน Midnight Bourbon ได้หรือไม่ในเวลานี้และ Mandala ควรมีขนาดใหญ่พอที่จะป้องกันไม่ให้เขาออกจากประตูได้ 11 ตอนนี้เขามีครอบครัวที่ต้องเลี้ยงดู ในดาราจักรคลาสสิกที่แท้จริง ในความเป็นจริงนอกเหนือจาก Marie (การเพาะพันธุ์ของเขื่อนสามแห่งแรก) ซึ่งเป็นตัวแทนในการถ่ายโอนไปยัง Judmont มีสาย Whitney ที่ไม่ขาดสายย้อนกลับไปในปี 1918! แน่นอนว่าเรื่องใหญ่ที่สุดในการแข่งขันครั้งนี้คือ Monday Buscador ถ้า 50 Derby Banks ชี้ให้เห็นที่นี่ John Peacock ผู้เยาว์ดูเหมือนว่าจะมีโอกาสระเบิดได้ในช่วงหลายสัปดาห์ก่อนถึงวันที่ 1 พฤษภาคมและในสัปดาห์ที่นำไปสู่วันที่ 1 พฤษภาคมเขาสามารถยิ้มได้หลาย ๆ ใบหน้าที่ Remington Park เขาเป็นลูกครึ่งของ Ghostzapper of Runaway ไม่กี่ปีที่ผ่านมา GI Sunland Derby ได้รับรางวัลรวม 1,158 ซิงเกิ้ลสำหรับ Todd Fincher เป็นเรื่องน่ายินดีที่เห็น Runawell Essor Gorgor ปลอบโยน Fincher ให้ออกจากถนนด้วยอาการบาดเจ็บ Senor Buscador | ดัสตินโอโรนาผู้ซึ่งรู้ดีว่าม้าเหล่านี้พยายามเดินทางหนักเพียงใดไม่ใช่แค่ชีคโมฮัมเหม็ด จนถึงตอนนี้ฉันคิดว่ามันยุติธรรมที่จะบอกว่ามีการเปลี่ยนแปลงที่ดีในวิธีการจัดการผลประโยชน์ของดาร์บี้ การชนะการแข่งขัน “ทะเลทราย” ผ่านภรรยาหรือสื่อเป็นประเด็นทางการเมืองมาโดยตลอด ชีคกู่ยังคงมีความสุขมากที่ได้บรรลุความฝัน แต่มันจะไม่ใช่จุดสุดยอดของการทัวร์ที่ไม่เคยมีมาก่อนในสหรัฐอเมริกา ธันเดอร์สโนว์ผู้ชนะการแข่งขันดาร์บี้ G2 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ที่ประกาศตัวเองและจากนั้นเป็นผู้ชนะเลิศเหรียญทองได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีคุณสมบัติ – แต่เป็นสิ่งเตือนใจที่น่าตกใจว่าจนถึงขณะนี้ไม่มีใครทำลายความท้าทายนี้ได้ มีพวงหรีดของคุณม้า พร็อกซี | พอจะกล่าวได้ว่ารูปถ่ายของ Hodgs เป็นเรื่องที่น่ายินดีสำหรับทีมอเมริกัน บางทีไม่มีม้าเหล่านี้อยู่ไกลพอที่จะไล่ทันในวันที่ 1 พฤษภาคม แต่ตอนนี้ไม่มีใครรู้ Godolfin จำไว้ว่าไม่มีนักวิ่งดาร์บี้แม้แต่โหล คนที่พูดถึง “ความล้มเหลว” หรือ “ความยุ่งยาก” เพียงแค่ลืมที่จะเอาลูกสุนัขออกจากพืชผลของโลกกำลังลืมอัตราส่วนที่มากเกินไป พวกเขาต้องจำไว้ด้วยว่ายิ่งคน ๆ นี้อยู่ยากเขาก็จะมีความสุขมากขึ้น และยิ่งเขาพากเพียร

เกม คาสิโน ได้เงินจริง
เกม คาสิโน ออนไลน์
คาสิโน ใหม่ ล่าสุด
คาสิโน ออนไลน์ สล็อต
เฮง เฮง คาสิโน

Read More
ทัวร์โป๊กเกอร์รอบโลกมีเจ้าของใหม่หลังจากการไกล่เกลี่ย

Kentucky Sires for 2021: Established Stallions


So here we are at last, rounding the home turn. This series has unfolded in familiar fashion, with an initial stampede of unproven young stallions progressively thinned out by the impatience of a commercial sector operating in ever decreasing cycles. Today we finish with a selection from those admirable stallions who have survived the ruthless attrition, and created a viable niche at various levels of the market.
The odds they have overcome, to get here, are such that the long-term health of the breed is clearly being treated as something our grandchildren can worry about instead. Yes, action is now being taken by the industry, notably on book sizes and medication. But the onus for change is not so much on regulators as on those directing investment. So long as the bloodstock agents (and racing managers and all the rest) keep funneling the budget into untested stallions, then farms can’t be blamed for industrial exploitation of flimsy rookies perceived as “commercial” before discarding them to overseas or regional programs. And nor can breeders and pinhookers be blamed for supporting them.
The standard defense, of course, is that you have no choice but to try new stallions unless you can afford the proven operators in the six-figure elite. If that were truly so, however, why don’t they support stallions in their third, fourth and fifth years? Why don’t they tell their patrons that the time to get real value is when they’re cooling off: you could get to Into Mischief for just $7,500 after he had sold his first yearlings, remember, and Tapit for $12,500.

We all know why. It’s because professional advisers are too nervous of having their judgement exposed. They daren’t risk telling their patrons that now is the time to roll with a slower-burning stallion, in case his first couple of crops go so quietly that he’s dispatched to Turkey or Pennsylvania. And of course that becomes self-fulfilling.
Instead they behave as though the sieves of quality and value, between pedigree and conformation and all the rest of it, suddenly cease functioning once a stallion is about to launch his stock. That way they can say: “Don’t blame me that this stallion didn’t work out. You saw how hot his yearlings were. All the other experts agreed.”
Sky Mesa’s lifetime percentages remain tremendous for this level | EquiSport Photos
On that basis, we’ve already explored some of the best value in the marketplace. But today we’re going to browse some of those who, often by combining merit with timely fortune, have come out the other side of this winnowing process. They set a standard that will be met by very few of the new stallions annually flooding the market. As such, in fact, they provide what should (in a sane industry) be the most commercial service of all–by offering tangible, legible prospects of decorating your mare with a stakes winner or two.
The nature of this particular beast means we’ll be revisiting some who have featured in years past. One or two have meanwhile faded, naturally; one or two have elevated themselves beyond the reach of “value.” But consistency is what keeps the rest in our esteem, and we’ll repay them in kind.
As a general principle, older stallions are a good place to start. I realize that many people are convinced that these greybeards lose their potency, but I suspect this to be one of those self-fulfilling prejudices; not least because ageing achievers often face competition from more affordable sons. There are simply too many top-class runners (and stallions) from the last books of their sires to be dismissed merely as exceptions that prove the rule. And it’s certainly splendid to see Speightstown, with four individual Grade I winners in 2020, earn a fee hike from $70,000 to $90,000 at the age of 23!
As ever, anyone in this business who proposes an inviolable “rule” on the basis of a software program should be treated with suspicion; but they do kindly enable some stallions of proven, elite caliber to slip into reach, especially at a time when many farms are cutting fees across the roster.
Malibu Moon | Spendthrift
For instance, do we really think Malibu Moon (A.P. Indy–Macoumba, by Mr. Prospector) a bust, now that he’s down to $35,000? This sire of 17 Grade I winners–a tally exceeded among active rivals only by Tapit ($185,000), War Front ($150,000), Medaglia d’Oro ($150,000) and Speightstown himself, who’s a year his junior–admittedly had a relatively quiet 2020 on the track, with just a couple of graded stakes winners. But his yearlings were still turning over a six-figure average in a squeezed market, and he’s long established the efficacy of his aristocratic genes in producing dirt horses ideally adapted to the demands of Classic racing.
Unlike a lot of veteran sires, moreover, Malibu Moon is not going to run dry of material to keep his name in lights: he has been covering triple-digit books like clockwork, and his imminent juveniles crop comprised 103 live foals. And they’re all out of mares deemed worthy of a $75,000 cover. What a terrific price he is now, to prove a young mare!
If you’re a breeder, moreover, you’d be willing to retain one of his daughters in the hope of her someday producing another Stellar Wind (Curlin), Girvin (Tale of Ekati) or Bellafina (Quality Road). In that capacity, mind you, we’re reluctant to look past another by the same breed-shaping sire.
Bernardini | Darley
For Bernardini (A.P. Indy–Cara Rafaela, by Quiet American) is also down to $35,000 at Darley. That’s a milder trim, from $40,000, and presumably prompted primarily by a troubled market environment–but it’s also a fourth cut in four years. He was still at six figures as recently as 2017, and as high as $150,000 in his pomp. Having only just turned 18, however, he remains ahead of a genuinely historic curve as a broodmare sire: his daughters have produced more Grade I, graded stakes and black-type winners than any stallion in history, at this stage.
Yet his headline act in 2020 was a colt, Art Collector, who beat Swiss Skydiver (Daredevil) comprehensively in the GII Toyota Blue Grass S. during a spree that qualified him as one of the best sophomores around. He tapered off somewhat, and Micheline’s narrow defeat in the GI Queen Elizabeth II Cup meant that their sire could not add to his 10 domestic Grade I winners (plus three in Australia/one apiece in Italy and Dubai).
Nonetheless, Bernardini has confirmed himself still perfectly capable of producing on the track, doubtless with more to follow given that he’s routinely covering books in the 130s. And then there’s the extraordinary precocity of his damsire credits, which can be shared between both sides of his pedigree: A.P. Indy’s established a formidable distaff influence both through his own daughters and now those of his sons, unsurprising given the Secretariat–Buckpasser combination behind his own dam; while damsire Quiet American is a unique genetic dynamo.
Physically, of course, Bernardini is himself so beautiful a specimen that you’re tempted to use adjectives typically reserved for femininity. And if commercial nerves about his recent performance reached his yearlings in the COVID market, then it shouldn’t be forgotten that he has always been a lucrative performer in a sales environment that prizes deeds even above those looks: his 2-year-olds last year averaged $176,265, and only Storm Cat beats his 25 lifetime juveniles at $500,000-plus. Bottom line is that any breeder inclined to retain a filly will not get better value than Bernardini, perhaps anywhere in the world.
Hard Spun | Darley
Mind you, end-users simply looking for a runner won’t even have to leave Jonabell for a fine alternative at the same peg in Hard Spun (Danzig–Turkish Tryst, by Turkoman). His own excellence on the track, of course, reinforces our earlier defense of senior stallions (conceived when Danzig was 26) and Hard Spun continues to punch way above weight at $35,000, charitably clipped from $40,000 despite following up his stellar 2019 (three Grade I winners, all from his first crop since returning from that unhelpful sojourn in Japan) with another top 10 finish in the general sires’ table.
This sire of 10 Grade I winners has assembled his 129 lifetime black-type performers at 11.5%–a tick behind Uncle Mo, for instance, who has advanced his fee to $175,000 with eight Grade I winners and 12% stakes performers. And Hard Spun has an exciting sophomore in Smarty Jones S. winner Caddo River, as high as No. 2 in colleague T.D. Thornton’s Derby Top 12.
Despite the quirky damsire, it’s all good stuff along that Darby Dan bottom line, with a half-sister to Little Current as close up as second dam; while Hard Spun’s half-sister has refreshed the family page in more recent times as second dam of Improbable (City Zip). Above all, Hard Spun throws us as short a lifeline as we have, and at a fraction of the cost of War Front, to their breed-shaping sire.
Moreover he is parlaying his genes into such diverse disciplines and environments that he really should be much higher on the list for European breeders, as well. (Good to see one daughter, pinhooked as a $70,000 Keeneland September RNA, making 375,000gns at the Tattersalls Breeze-Ups last summer; she duly won her only start.)
Blame | Claiborne
Another whose fee trim for 2021 ($30,000 from $35,000) must be accounted simply a friendly gesture to a difficult trading environment is Blame (Arch–Liable, by Seeking the Gold). Because the Claiborne stallion has long passed the stage when he needs that kind of help. In fact, he has become a tribute to exemplary management, rebuilding in pretty spectacular fashion from a point where he did appear to be in a spot of trouble.
That was in 2018, when his fee was halved to $12,500. At that stage, he had made a similarly quiet start to that once made by his own sire on the same farm, and was down to just 48 mares the previous year–albeit he promptly had a breakthrough Classic success in Europe. Since then, he has left no doubt that he is successfully replicating the elite genetic wares that underpinned nine consecutive triple-digit Beyers and a historic distinction as the only horse ever to beat Zenyatta (Street Cry Ire).
Though unlucky to have soon lost the services of his fifth elite winner, Nadal, Blame had nine other graded stakes performers in 2020. Actually, Blame’s overall output, after eight crops, is now strikingly similar to that of Quality Road, who started at the same time and smoothly elevated himself to $150,000 thanks to 11 Grade I winners at a ratio surpassing nearly all comers. For Blame can otherwise nearly match him for the across-the-board consistency: by stakes winners, Quality Road’s 6.5% plays 6% for Blame (black-type performers (12.5 and 12.2%); they respectively stand at 3.7 and 3.3% for graded stakes winners, and 6.2 and 6.4% for graded stakes horses; while their overall Grade I performers measure up at 2.5 and 2.3%.
Again, this comparison is only intended to magnify Blame and not belittle a top-class alternative, and it must be said that their latest yearling averages (as so often tends to be the case) dutifully reflect the difference in fees. True, even a $57,884 average for Blame looked after their $12,500 conception fee very nicely–and that, in itself, is a reminder that Blame’s revival since should be sustained, in terms of racetrack headlines, by the improved quality and size (now routinely in three figures) of his books.
Having just turned 15, Blame is entering his prime. So forget Quality Road for a minute. As a percentage of named foals, despite that sticky start, Blame now measures up to Into Mischief for Grade I winners; Ghostzapper for Grade I horses; More Than Ready for graded stakes winners; Kitten’s Joy for graded stakes horses; Uncle Mo for stakes horses; and Candy Ride (Arg) for stakes winners. Oh yes, and he just had his fee cut. That either shows you prove anything with statistics, or that he deserves gold on our final “value podium.” (See below…)
None of this is hard to explain: Blame has a for-the-ages pedigree, with fourth dam Thong standing opposite Courtly Dee in Arch’s maternal line. That’s like a time capsule for everything we need to retain in the breed. Sure enough, he’s obviously another who would make any breeder glad to retain a filly.
English Channel | Sarah Andrew
We don’t need too much detail on the eligibility of English Channel (Smart Strike–Belva, by Theatrical Ire) for this list, having so recently celebrated his breakthrough turf championship (by domestic and/or Northern Hemisphere earnings). We remarked then that if Kitten’s Joy has been crazily undervalued by European prospectors, we should be outright scandalized by neglect of a stallion whose lifetime percentages either match or (mostly) surpass that acknowledged turf Titan, right across the board.
We know that the commercial market has an infantile terror of grass, but the combined class and durability of stallions like these are precisely what the breed overall requires most urgently. These days Calumet may sing from a rather different hymnsheet from most commercial horsemen, but at $27,500 (down from $35,000) English Channel is an imperative option for end users–most obviously, if by no means exclusively, those eager to exploit the expanding turf program.
Lookin At Lucky | Coolmore
For a long time, we were able to bracket another by the same stallion, Lookin At Lucky (Smart Strike–Private Feeling, by Belong to Me) with his Ashford buddy Munnings (Speightstown) as a pair who together represented great value at a similar level. The Munnings train has meanwhile left town: nobody ever needed telling about him, to be honest, because everyone already seemed to know. His books have been soaring, in quality and quantity, and now the dividends are there for Kentucky’s No. 7 stallion by earnings in 2020, with six graded stakes winners.
But poor old Lookin At Lucky remains grievously underrated, whatever he does. He’s still stranded at $20,000, a fee now doubled by Munnings, and received 113 mares last spring compared with 207 for his uber-fashionable rival. And, cursed by a self-fulfilling reputation (“not a sales sire”), his yearlings averaged $33,777 even as Munnings swaggered his way up to $80,932.
But Lookin At Lucky’s record is so much better than many a “sales sire” that he points an accusing finger at the whole business. Just what are these guys looking for? A racehorse, or a pretty model for art students? His cumulative achievements, even now, keep him on a par with Munnings himself. Okay, so he is outpunched on stakes winners (6.7 versus 4.7% of named foals), but other indices keep the ugly duckling right alongside the swan. Lookin At Lucky gets black-type horses at 10.3 against 10.7%; graded stakes winners at 2.5 against 2.6%; graded stakes performers at 4.9 against 4.4%; Grade I horses at 2.2 against 1.2%.
And while Munnings still has just two elite scorers from 685 named foals, Lookin At Lucky (553) has come up with winners of the Breeders’ Cup Classic, the Kentucky Derby and a Beldame winner who then ran Monomoy Girl (Tapizar) to a length in the Breeders’ Cup Distaff. When he connects, Lucky hits as hard as anyone. Those who quibble over the promotion of Country House, incidentally, should remind themselves that he was not the only son of Lookin At Lucky to have passed the post second in the one race everyone claims to have in mind when they go to Keeneland in September.
It’s nuts, really. Here’s a stallion who has repeatedly produced elite two-turn horses, from mares on a $20,000 covering budget, and still a lot of agents put an automatic line through his yearlings. But that’s fine. See you guys in the winner’s circle. Because Lookin At Lucky doesn’t have to get mad. He can just get even.
The Factor | Lee Thomas
The Factor (War Front–Greyciousness, by Miswaki) had another productive campaign in 2020, just cents off the top 10 among living Kentucky stallions, but Lane’s End held him at $17,500. That’s doubtless because this last yearling cycle was the one he missed through his season in Japan, so he’ll be quieter on the track this time round, but patience will bring its rewards: his book last spring rocketed to 150, from 80 in his comeback year.
In fact, patience has been the key throughout. The Factor lost early momentum when his first crop, conspicuously well received at the sales, turned out not to be the sharp and early types everyone had anticipated. But they proved worth the wait, and The Factor’s cumulative percentages now stack up very closely with those of his flourishing studmate Twirling Candy, who deservedly commands a fee of $40,000. The Factor is surely just refueling at this kind of fee, and can be expected to motor upwards once back on the highway.
Midnight Lute | Sarah Andrew
A half-sister to The Factor wrote an important new chapter for Midnight Lute (Real Quiet–Candytuft, by Dehere) in 2020 when her daughter Keeper Ofthe Stars became the Hill ‘n’ Dale stallion’s fourth Grade I winner. It was a good campaign all round for Midnight Lute, with three others adding elite podiums to Grade II success. That’s especially important for one who has produced such an extravagant talent in Midnight Bisou that people don’t always recognize his breadth of achievement. As a turf miler, moreover, Keeper Ofthe Stars reiterated the versatility of a horse who was celebrated on the track as very fast, and very tall, but who very adaptably recycles a ton of Classic genes and all-round physical quality.
Another old pal is Sky Mesa (Pulpit–Caress, by Storm Cat). Good to see that he welcomed a three-figure book to Three Chimneys last year, up from 59 in 2019. Admittedly he had a quiet campaign, with just three stakes winners, but his page has been freshened up by Maxfield (Street Sense), who is out of a half-sister, and he gets a helpful trim to $12,500 (from $15,000). His lifetime percentages remain tremendous, for this level: black-type winners/horses to named foals at 6.5 and 12.7% respectively, which is as much as can be said even for stallions as accomplished as, for instance, Candy Ride (Arg), Street Sense or Flatter.
Midshipman | Darley
Midshipman (Unbridled’s Song–Fleet Lady, by Avenue of Flags) meanwhile continued his metronomic service at Darley, another eight stakes winners in 2020 maintaining his unbelievable consistency for one operating at this end of the market: he, too, has lifetime stakes performers at 12% of named foals. To ease him a little to just $7,500, when routinely covering three-figure books, is really looking after the working breeder at a difficult time. I really look forward to the day when Midshipman gets the domestic Grade I success that is surely, given his achievements with such limited mares, well within his competence.
Mind you, Mizzen Mast (Cozzene–Kinema, by Graustark) has had eight of those! Here’s another big firm looking after the little guy, with Juddmonte standing this venerable creature at the same bargain fee. He’s a versatile influence in everything with the class that has united achievers in every theatre–short and long, turf and dirt–and he’s now of an age where his daughters can show the same merit, most recently through Ete Indien (Summer Front), Nashville (Speightstown) and Classic-placed European filly Quadrilateral (GB) (Frankel GB).
So having started with a veteran, we finish with one, too. Because for a fee you could carry into the farm office in a cigar box, you can still tap into a grandson of Caro (Ire), with first two dams by Graustark and Tom Fool. Show me something like that in the freshman’s table, and you get my attention.
CHRIS McGRATH’S VALUE PODIUMGold: Blame ($30,000, Claiborne)   Now nearing elite status by any measure but price.Silver: Lookin At Lucky ($20,000, Coolmore)   Seems that nobody is ever Lookin’ hard enough.Bronze: Mizzen Mast ($7,500, Juddmonte)   Hurry for those genes while they last!

เกม คาสิโน ได้เงินจริง
เกม คาสิโน ออนไลน์
คาสิโน ใหม่ ล่าสุด
คาสิโน ออนไลน์ สล็อต
เฮง เฮง คาสิโน

Read More
ระบบรางวัลสามัญสำนึก

Kentucky Sires for 2021: Fifth-Crop Stallions


Today we come to a final group of stallions whose development we’re treating separately, before wrapping up our series with a look at those survivors who made it across the highwire and can be grouped together as “Established Sires.” (After which we’ll also be taking a tour of regional stallions.)
In the last couple of instalments, we’ve observed the Kentucky talent pool in each intake rapidly drying up, so that our review of third- and fourth-crop options respectively encompassed 18 and just six stallions. And we are left with a similar rump among those about to launch a fifth crop of juveniles, with only eight still advertising a fee in Kentucky.
No need, by this stage, to reprise yet again the familiar traps of the commercial model. Suffice to turn back the clock to 2016, not so long ago, when Orb (Malibu Moon–Lady Liberty, by Unbridled)–a Kentucky Derby winner from the family of Ruffian, standing for $25,000 on an exemplary, historic farm; one sagely resistant to the inundation of the market by more industrial rivals–dominated this group with a $148,318 average for his first yearlings. Unusually, moreover, he actually managed to elevate his second crop to a still higher yield at $184,006, when selling no fewer than 66 of 77 into the ring. The world was at his feet. In 2021 Orb is still clinging on at Claiborne, but listed as “private” after receiving a grand total of seven mares last spring.

Nobody’s fault, and there are parallels on every farm. Conceivably Orb could yet pull a champion out of his hat. But such is the terrifying commercial vortex that consumes a young stallion who does not make an adequately purposeful start.
Nor, on the other hand, does even the briskest of beginnings guarantee lasting momentum. The champion freshman of this group was Overanalyze, whose 2018 book at WinStar promptly soared to 195. The following season, however, he had plummeted to 43 mares and last spring he was exported to Korea. Shanghai Bobby was on his way to Japan within the year of finishing third in the freshmen championship–despite having meanwhile produced a Royal Ascot winner from his second crop, which also turned out to include elite sprinter Shancelot. A year later Japan would also summon Animal Kingdom, who had finished fourth in the freshman table.
Yet this is also the intake that includes New Year’s Day. Having been reduced to a couple of dozen mares at $5,000 in 2018, he was sold to Brazil four months before an upgraded claiming horse named Maximum Security gave him a first graded stakes success. The rest is history, and New Year’s Day has since been given a fresh start in Japan.
What a chaotic environment, then, shaped more by luck than judgement, has been heroically negotiated by the handful in this class who have established a viable niche in the Kentucky market.
Violence | Sarah Andrew
As it happens, far and away their most consistent achiever has been a horse who was worn down in the GII Fountain of Youth S., which turned out to be his final start, by none other than Orb. Their fortunes have diverged in their new careers, with Violence (Medaglia d’Oro–Violent Beauty, by Gone West) at Hill ‘n’ Dale dominating on cumulative results by virtually all indices. He only missed Overanalyze by cents as a freshman, and has since maintained output for 21 black-type winners.
True, he had a quieter year in 2019, prompting an immediate reversal–back to $25,000 from $40,000–of the fee hike he had earned with his across-the-board second-crop championship, on the back of which he had sold his yearlings (conceived at $15,000) for a knockout average of $133,600. But his 2020 campaign has the look of a turning point, crowned not just by a first domestic Grade I winner but by three of them, from consecutive crops: Volatile in the Alfred G. Vanderbilt H., No Parole in the Woody Stephens, and Dr. Schivel in the Del Mar Futurity. Behind Speightstown’s four elite scorers, only Into Mischief, More Than Ready and War Front shared this distinction in 2020.
The focus on speed in his elite trio is an interesting development. Violence’s own sire, though by an avowed turf influence in El Prado (Ire), operated on dirt and has divided his impact, at stud, not only between surfaces but also between disciplines. And an aristocratic maternal family features a series of crossover influences: second dam by Storm Cat out of Hall of Famer Sky Beauty (Blushing Groom); third a half-sister to the flying Dayjur (Danzig); fourth by Nijinsky out of champion sprinter Gold Beauty (Mr. Prospector).
There will be no break in the traffic for Violence, whose sales performance reflects something of his own exceptional physique. The group of juveniles he is about to launch, indeed, graduate from a book of 214 mares and he only lost momentum after that quiet 2019, with 86 mares last year. You can bet that numbers will be back up now. After sliding to a yearling average of $44,649 with his 2019 blip, this time round Violence rallied to $72,128 for 66 yearlings sold of 88 offered–an especially good performance, of course, in the teeth of the pandemic economy.
I love that Violence’s first two dams are both by sires, in Gone West and Storm Cat, out of daughters of Secretariat–whose half-brother Sir Gaylord is responsible for the damsire of El Prado. One way or another, Violence now has all bases covered and can keep consolidating.
Paynter | WinStar
If Violence has always seemed regal, his nearest pursuer in this group has seemed more like the plucky fellow fighting to earn his stripes. Doubtless that partly reflects the grave health challenges overcome by Paynter (Awesome Again–Tizso, by Cee’s Tizzy) before he could resume at a high level as an older horse. But we should remind ourselves that he actually started out at WinStar off a higher fee ($25,000) than Violence.
For 2021, he has taken his fourth fee cut to just $7,500–pretty astonishing, really, when he had just been saluted as sire of the fastest miler in Keeneland’s history. Now, of course, Knicks Go has followed up his GI Breeders’ Cup Dirt Mile track record in the GI Pegasus World Cup, reiterating his ability to kick again from the front. But this dazzling renewal for the Brad Cox barn is actually the second time that Maryland-bred Knicks Go, whose family is seeded by some pretty exotic names, has demanded a fresh look at his sire.
With three-figure books across his first four seasons, Paynter had been given a solid base and his first yearlings were well supported. They made a fairly quiet start on the track the following year, however, reducing his next book to just 34 mares at half his opening fee. Neither Paynter himself nor his sire had raced at two, so it’s hard to know quite what breeders were expecting. But then Knicks Go emerged from his second crop, first as shock winner of the GI Breeders’ Futurity and then beating all bar Game Winner (Candy Ride Arg) in the GI Breeders’ Cup Juvenile. That revived momentum for Paynter, who received 97 and 71 mares in the two years since, and the second coming of Knicks Go will surely repeat the dose at such a low fee.
Because actually Paynter has a solid spread of talent behind his flagship. Knicks Go, remember, sat out most of 2020 and his $608,440 earnings represented only 10 cents in every dollar banked by Paynter in overhauling even Violence, with his three Grade I winners, to top the fourth-crop sires table. Though we’ve seen that only a handful of elite stallions could match the icing on Violence’s cake, their performance otherwise was very similar: Paynter had 222 starters, Violence 225; he had nine black-type winners, against eight for Violence; 18 black-type performers played 15; each had three graded stakes winners and six graded stakes horses; and they respectively notched 115 and 116 winners overall.
The gap between them, of course, remains the one that divides Knicks Go from the rest of Paynter’s best stock. Graded stakes winner Harpers First Ride is doing his best, ten-for-18 overall after finishing tailed off in the Pegasus, but Paynter doesn’t want Knicks Go to seem so freakish as to become as much of a burden as a benefit. That’s why we should respect the breadth of his output, putting him in some pretty august company in the general sires list (among the top 20 active stallions last year).
Paynter’s fee cut looks a sensible response to his virtual disappearance as a commercial force with his latest yearlings, processing a handful for a four-figure average. But he can turn that round, too, as people absorb the supporting cast behind his headline act. Either way he certainly looks attractively priced for anyone who might want to breed a runner. And remember his deeds all have an obvious genetic base: he’s out of a full-sister to his farm’s pensioned legend Tiznow.
Take Charge Indy | Louise Reinagel
This group contains one stallion who has actually managed to reverse the usual tide, Take Charge Indy (A.P. Indy–Take Charge Lady, by Dehere) having last year returned to WinStar after a three-year stint in Korea. He had been exported after a tepid reception for his first yearlings in 2016, leggy and immature as they often were, an average of $40,422 representing a limited yield for a rookie who had started out at $20,000.
The three crops he left behind, however, turned out to include the likes of GII Rebel S. winner Long Range Toddy, GII Louisiana Derby winner Noble Indy and GI Preakness S. runner-up Everfast. In 2018, Take Charge Indy finished runner-up in the second-crop table; and the following year he edged out Paynter to top the third-crop championship with five black-type winners. He only mustered one of those last year, but obviously had no juvenile input in play.
He was welcomed back by 144 mares last spring, at $17,500, and a mild trim to $15,000 suggests confidence that breeders will be following through on a pedigree that unites a breed-shaping stallion with a top-class runner who has since become a Broodmare of the Year (also responsible, of course, for Three Chimneys sire Will Take Charge). As with Violence, we get a double dose of Secretariat’s daughters through Weekend Surprise, the dam of A.P. Indy, and Sister Dot, who gave us Take Charge Lady’s sire Dehere. Indeed, the whole page is saturated with Classic influences and, if his GI Florida Derby success could not disguise the reality that he raced one peg below the very best, then Take Charge Indy could well become one of those whose genes make him eligible to produce runners still better than himself.
That remains to be seen. Strictly, Take Charge Indy still needs his big horse–but the bottom line is that his black-type winners and performers have come at a clip slightly better than both Violence and Paynter. Obviously he has a problem in that there will be few if any headlines coming off the track for a couple years now, so he may need the market to invest his relaunch with something of the glamour generally reserved for total newcomers. But he should be treated with more respect than those, having already demonstrated his competence in the role. And the Classic complexion of his overall pedigree should especially appeal to anyone prepared to retain a filly.
Point of Entry | Adena
The same is true of Point of Entry (Dynaformer–Matlacha Pass, by Seeking the Gold), who represents the same aristocratic family as Violence and has the additional distinction of representing a venerable sire who was 23 by the time he was foaled. This stallion offers as wholesome a corrective as you can hope to find in North America today to the flimsy commercial vices of the breed: not just with his size and bone, but on the page. His Majesty, the damsire of Dynaformer, is also represented by his son Pleasant Colony as sire of the second dam. She is out of Maplejinsky, the fourth dam of Violence, with all that entails.
Obviously he must cope with the commercial market’s allergy to turf horses (even five-time Grade I scorers, desperately unlucky not to make it six at the Breeders’ Cup), but has actually gone pretty well at the sales, given that context, with 21 of 25 yearlings cashed out last year at $36,213, holding up very well year-on-year-given the horrible market environment–compared with $42,283 the cycle before the pandemic. He’s also had a $675,000 2-year-old, and the fact is that he is breeding good horses from limited volume. Four on a Grade I podium, indeed, is more than Paynter and Take Charge Indy together.
Having started out at Adena Springs off $25,000, he only mustered a couple of dozen mares at $15,000 last year. But he has been slashed to $7,500 at his new home at Hill ‘n’ Dale at Xalapa, and represents great value for the far-sighted breeder. I keep complaining that people only talk the talk about expanding turf opportunities in America, but here’s a terrific chance for them to walk the walk: a top-class racehorse, with a pedigree to match, who has already produced a bunch of Grade I horses including Analyze It, beaten under a length in the GI Breeders’ Cup Mile.
And it’s not just about grass, either. Remember his half-sister Pine Island was top-class on dirt, while Point of Entry himself broke his maiden by 15 lengths in a race moved off the main track at Belmont. Sure enough Plus Que Parfait, a $24,000 weanling who has won $1.8 million, was beaten a neck in the GII Kentucky Jockey Club S., won the UAE Derby and ran eighth under the Twin Spires. Point of Entry’s stock keeps thriving, too, and he had two 6-year-olds win graded stakes last year–when he also, however, had an unbeaten stakes winning juvenile.
Oxbow | ThoroStride
Another nugget of old-fashioned virtue, and who happens to be even more closely related to a rival in this intake, is Oxbow (Awesome Again–Tizamazing, by Cee’s Tizzy) at Calumet. He is by the same sire as Paynter and his dam, like Paynter, is another sister to the great Tiznow. Both horses, moreover, finished second in the GI Belmont S. But Oxbow did so after winning the GI Preakness and running sixth in the Derby, and earlier won the GIII Lecomte S. by 11 1/2 lengths. Unfortunately he derailed in his next start, but he had left no doubt as to his throwback, speed-carrying capacities and you’d be confident that his stock will mature effectively.
That’s important, because his sophomores this year represent a book of 187–and they include none other than Hot Rod Charlie, 94-1 runner-up in the GI Breeders’ Cup Juvenile. So these might just keep him in the game after he was reduced to a very small book last year, duly trimmed to $7,500 (opened at $20,000). His percentages are unexciting and he appears to have rather shot his bolt as a commercial sire, but that won’t stop him producing another Coach Rocks (GII Gulfstream Oaks) or two.
Jimmy Creed | Spendthrift
Jimmy Creed (Distorted Humor–Hookedonthefeelin, by Citidancer) represents a very different firm, in Spendthrift. But actually he has so far had nothing like the kind of industrial output sometimes associated with that farm, while having quietly established himself as a most consistent operator at $10,000, temptingly down from $15,000. In fact, his lifetime ratio of black-type winners and performers to named foals (5.2% and 11.5% respectively) is ahead of all these, even Violence (4.5% and 8.7%).
That makes him a really interesting proposition, as a lively start with his first juveniles (20 winners from 44 starters) turned round his book from 67 in 2017 to 165 in 2018. That gives him a big team of juveniles for the year ahead, including yearlings that sold for as much as $500,000 and an average $46,125, while he had another 253 covers across the next two years to keep the pipeline full. In other words, foals conceived now can hope to ride renewed headlines on the track, where he has already produced four graded stakes winners/four Grade I horses. It’s all perfectly feasible of a GI Malibu winner whose dam and half-sister Pussycat Doll (Real Quiet) both won the GI La Brea S.
Alternation | Asuncion Pineyrua
Another by the same sire, Alternation (Distorted Humor–Alternate, by Seattle Slew) resembles Paynter with Knicks Go in needing to show that it is not all about GI Kentucky Oaks winner Serengeti Empress. Yes, he only has one other graded stakes winner to this point, but eight black-type scorers overall is a respectable percentage of only 199 named foals.
By this stage he’s not really pretending to be a commercial sire but the 40 mares he entertained at Pin Oak last year were sent in the knowledge that his half-brother Higher Power (Medaglia d’Oro) has now earned a place at Darby Dan as a runaway winner of the GI Pacific Classic. Their dam is a half-sister to Canadian Horse of the Year Peaks and Valleys (Mt. Livermore) and it’s a regal family all round. He has done it once and, given the chance, there’s no reason why he shouldn’t do it again.
The only other stallion apparently advertising a fee in Kentucky from this group is Raison d’Etat (A.P. Indy–Sightseek, by Distant View) at Calumet, off the bargain peg of $2,500. He is trading primarily on his genes, rather than the limited use he made of them on the track, but has vindicated the theory to a modest degree with a couple of stakes winners so far.
Bottom line is that some of these survivors may have a lean and hungry look, but they’re a deserving bunch overall and much better value than almost all the unproven stallions who dominate the market. Here’s hoping they consolidate and can earn a place, next time round, in our concluding look at Established Sires.
CHRIS McGRATH’S VALUE PODIUM: Fourth- & Fifth-Crop SiresGold: Paynter ($7,500, WinStar)   Good base behind his headline act, yet cost shrinkingSilver: Cairo Prince ($15,000, Airdrie)   Star of his class now a tempting feeBronze: Point of Entry ($7,500, Hill ‘n’ Dale)   Now priced to build on strong results

เกม คาสิโน ได้เงินจริง
เกม คาสิโน ออนไลน์
คาสิโน ใหม่ ล่าสุด
คาสิโน ออนไลน์ สล็อต
เฮง เฮง คาสิโน

Read More
ระบบรางวัลสามัญสำนึก

แอปด้านนี้เป็นแอปเปิ้ลลูกสุดท้ายจาก Cox Garden


เราในฐานะที่เป็นสนามหญ้าสามารถอธิบายวิถีชีวิตของเราอย่างถูกต้องได้อย่างไร? เพราะการเลี้ยงม้าก็เหมือนกับการเลี้ยงหญ้า หากคุณต้องการใช้กล้องจุลทรรศน์ แต่ไม่มีใครเห็นหญ้าที่กำลังเติบโต เช้าวันหนึ่งในช่วงปลายฤดูหนาวนกร้องและคุณรู้ว่าคุณทิ้งเสื้อไว้บนเล็บ พวกเขามองดูหญ้านั้นและไม่ต้องสงสัยเลยว่าบัดนี้เป็นเวลาที่จะกำจัดวัชพืชออกจากยุ้งฉาง เวลานั้นจะห่างไกลสำหรับหลาย ๆ คน แต่ในวันเสาร์พลังแห่งธรรมชาติทั้งหมดสามารถแบ่งปันได้อย่างมีความสุขว่าพวกเขาฉลาดในเกรดสองของปี 2021 ทั้งนี้เนื่องจากชายหาดทั้งสองแห่งให้ความสะดวกสบายในซีกโลกใต้ ในวันเสาร์แรกของเดือนพฤษภาคมเราหวังว่าจะกลับมามีความหวังอีกครั้งโดยการเติบโตทางวิทยาศาสตร์เพื่อที่เราจะได้ค่อยๆสงบลง ควายกฎหมายเนื้อเยื่อและพันคำ (Pyonerof Nile) ตามลำดับของ GIII Holy Bull S. และ GIII Robert B. ดูเหมือนว่าหลุยส์เอสจะได้รับชัยชนะอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน สอนให้เรารู้อีกครั้งว่าจะใส่ Thorbred ตัวเล็กวัยรุ่นมานานในปฏิทินได้อย่างไรและจะทำความเข้าใจกับการวัดแบบเดียวกันโดยคนเลี้ยงม้าจากรุ่นหนึ่งไปยังรุ่นต่อไปได้อย่างไร ท้ายที่สุดแล้วไม่ใช่แค่สถานที่ทางพันธุกรรมแต่ละแห่งเท่านั้นที่กำลังถูกสำรวจ แต่ละคนมีลักษณะคล้ายกับเครื่องตัดหญ้า สำหรับพวกเราหลายคนความสนใจอยู่ที่รากของพวกเขาเกี่ยวพันกัน – และสิ่งที่สามารถสอนเราเกี่ยวกับการทำฟาร์มในอนาคต ทุกครอบครัวดีขึ้นในเวลาเดียวกันด้วยความอดทน ผ่านม้าที่ตอบสนองต่อสิ่งเร้าตามธรรมชาติ บางครั้งข้อตกลงเหล่านี้มีความกว้างที่เขียวชอุ่มและไร้ที่ติ แต่เบียร์ขนาดเล็กหรือมีประกายบางอย่างดูเหมือนจะไม่มีที่ไหนเลย ในทั้งสองกรณีกระบวนการพื้นฐานและปัจจุบันจะเหมือนกัน The Great Glory สัปดาห์นี้ในอ่าว | ใช้ม้าสองตัวที่มีโอกาสคล้ายกันในอดีต ฟาร์ม Cortland ซึ่งเป็นตัวแทนของบ้านของ Shug McGahe บนอ่าวได้ผลิต taptit ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในบ้านและอาจกล่าวได้ว่าเป็นแบบคลาสสิกที่สามารถพบได้ในครรภ์ สองในสี่เขื่อนแรกเป็นผู้ออกอากาศแห่งปีโดยครอบครัวมีรายได้ 17,000 ดอลลาร์ในช่วงเวลาสั้น ๆ บนถนนตะโกน (ไอเร) รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงและ Brush Groom (F. Hot Road Charlie (Oxbow)) ได้รับการยอมรับ สำหรับการเกิดของขุนนางชั้นสูงเขาเป็นหนี้ในการเปลี่ยนแปลงประการแรกความขยันอดทนและความเป็นมืออาชีพแบบเดียวกันที่นำไปสู่การค้นหาสายจากสิ่งที่ดีที่สุดไปสู่สิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไปสู่ความรุ่งโรจน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในความเป็นจริง Hot Road Charlie กับ ความช่วยเหลือจากฟาร์มที่ถูกฉกนั้น Claborne และ Hermite Man เป็นมรดกชิ้นสุดท้าย – อาจเป็นสายพันธุ์เล็ก ๆ ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในรุ่นของเขา Edward A.Cox, Jr. ได้พัฒนาสิ่งที่เราเรียกว่าโปรแกรมบูติก แต่เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้ง Wodman (Mr. Propector) หุ้นส่วนใน Seattle (Seattle); Marketri (Consistor Sielo) และ Shadai (Danzig) ดาราชาวยุโรปงานสนามหญ้าของเขาประกอบด้วยสองรอบซึ่งหนึ่งในนั้นเกิดขึ้นระหว่างปี 1998 ถึง 2006 ไม่นานหลังจากเขากลับมา Bill Lands ผู้จัดการHermèsที่ให้บริการมายาวนานได้รับรางวัล Gelgen Girl (Smoke Glacene) เขาส่งเงินให้ 250,000 เหรียญเธอเริ่มเป็นวัยรุ่นเพียง 2 คนค็อกซ์ส่งเธอไปที่ชาร์ลีอินเดียและผลที่ตามมาก็คือมิสอินเดียนอดีตชิคาโก โค้ช James Divito มิสอินเดียแสดงทักษะของเธอ แต่เกษียณหลังจากสองเริ่ม เธอมีนิ้วเพราะชิปที่หัวเข่าของเธอ Cox อาจมีค่าใช้จ่าย 10,000 ดอลลาร์ของเธอ แต่ไม่มีใครมีค่ามากกว่า 5,000 ดอลลาร์ดังนั้นเขาจึงต้องลองแต่งงานที่ไม่ใช่สำหรับทุกคนตัวอย่างเช่นอเล็กซานเดรียอยู่ในปีที่สองของเธอ Oxbow ในครั้งที่ห้า ลูกชายของอเล็กซานเดรียมีรายได้เพียง 20,000 เหรียญต่อปี จากนั้นเมื่อตระหนักว่าเขาได้ฆ่าตัวตายด้วยความเจ็บปวดค็อกซ์ ถูกยกเลิกเป็นครั้งที่สองในปี 2561 มันเป็นโศกนาฏกรรมสำหรับทุกคนที่เกี่ยวข้อง แต่เขาเป็นสุภาพบุรุษที่ต้องการทิ้งทุกอย่างในรูปของเรือให้ครอบครัวของเขา Linn Linn Linn ในเดือนพฤศจิกายน Kenneth 20 มีรายได้ 3.7 ล้านเหรียญ – 240,000 เหรียญจาก Winchester ถึง India Miss (พร้อมปก Mishif) Mitole คว้าแชมป์ในการแข่งขัน Reds ers Cup Sprint ปี 2019 | วิธีซื้อรูปถ่ายม้า สำหรับอเล็กซานเดรียลานั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากมิโตเล่ที่แพ้สองไม้เมื่อปีที่แล้ว ในรอบถัดไปของแคมเปญการกลับมาและการแข่งขันชิงแชมป์ Miss Indian กลับมาขายเหมือนเดิมโดยมีเงินสะสม 1.9 ล้านเหรียญสำหรับ Oxo Equan ค่าตัวของเธอดีขึ้นนอกจากนี้ด้วยการแสดงของ Oxbo ลูกชายวัย 2 ขวบของเธอเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา นี่เป็นม้าตัวสุดท้ายที่ค็อกซ์ขาย เขายังไม่โตพอที่จะให้นมลูกได้ดังนั้นเขาจึงขอเวลาให้ Lands มากขึ้น แต่เวลา จำกัด สำหรับเราทุกคนในไม่ช้าก็กลายเป็นสมบัติเล็ก ๆ ในช่วงคริสต์มาส Cox เรียกว่า“ Landes ขาย” เมื่อ Landes พาเขาไปที่ Fascism ในเดือนกุมภาพันธ์เขารู้สึกว่าม้าเริ่มหมุน แต่ดวงตาของ Bob Feldd เบิกกว้างเพื่อปลดจิมเฮิร์บเนอร์ ดังนั้นในเดือนตุลาคมลูกโคที่โตเต็มที่ในแหวนเดียวกันจึงถูกตรึงไว้ที่การขายเป็นกลุ่มเล็ก ๆ เขาเป็นพี่ชายครึ่งหนึ่งของแชมป์ ในโลกที่มีสติ Oxbo ต้องดึงดูดความสนใจเหมือนเค้ก: เขื่อนสองแห่ง จำกัด ไว้ที่สี่เริ่มต้นซึ่งเป็นฟอยล์ที่สมบูรณ์แบบ ซิสเตอร์ทิสสันได้รับการจดจำอีกครั้งว่าเป็นคนที่หกคนแรกและคนที่สองในชุดมงกุฎสามองค์ซึ่งแสดงถึงความแข็งแกร่งและชั้นเรียน แต่สิ่งเหล่านั้นดีมากสำหรับพ่อค้าและ Dennis O’Neill ได้รับรางวัลจากการลา 110,000 เหรียญ ผลิตภัณฑ์ที่ทนทานแปดเดือนอย่างไม่ต้องสงสัย – แต่ Fuld สมควรได้รับสิ่งที่ดีกว่าสำหรับความกล้าหาญของเขา เพราะเขาไม่ได้รับลูกครึ่งสำหรับผู้ชนะ $ 17,000 เขาขายม้าดาร์บี้ด้วย แน่นอนว่า Hot Rod คือ Charlie เขาพยายามทำลายเด็กผู้หญิงสี่ครั้ง แต่เขากำลังเรียนรู้เกมบนสนามหญ้าและ / หรืออย่างรวดเร็ว เขาไปถึง GI Arbiters ‘Cup ในรอบสุดท้ายแม้ว่าเขาจะไม่ผ่านเข้ารอบ GI Arbiters Cup เมดิน่า (ฝาแดง) เป็นรอง TDN Rying Star Life in Sham is Good | แน่นอนว่าเบอนัวต์ต้องพลิกไปดู Hot Rod Charlie ซึ่งเป็นหนึ่งในคู่แข่งหลักในการแข่งขันในราคาค้อนแรก Medino Spirit (Protonico) มีรายได้เพียงหนึ่งพันดอลลาร์เช่นเดียวกับปีสั้น ๆ เมื่อเขากลับมาที่ OBS เป็นเวลา 2 ปีและตระหนักว่าเขามีค่า 35,000 เหรียญสำหรับ Pinchrist Christie Whitman เขาดูเหมือนจะไม่คุ้มกับบุฟเฟ่ต์ อย่างไรก็ตามการเริ่มต้นสองครั้งแรกพิสูจน์ให้เห็นว่าแม้แต่ม้าที่แพงที่สุดก็ต้องการเงินโค้ชคนนี้มากกว่าที่พวกเขาต้องการ ดังนั้น Gale Rice ผู้เพาะพันธุ์ของเขาได้แสดงให้เห็นแล้วว่าคุณไม่จำเป็นต้องใช้เงินจำนวนมากเพื่อสร้างรายได้ที่ดีด้วยการผลิตปี 2020 GI Ashland S Winning Speech (Mr. Speaker) จากเขื่อนมูลค่า 7,500 เหรียญ ในทางกลับกันสนามนี้มี TDN Rising Star ซึ่งเป็นนายร้อยชาวโรมันที่ครอบครัวของเขารู้จักกันในชื่อยอดนิยมเช่นเขื่อนที่สอง มีค่าใช้จ่าย 550,000 เหรียญต่อปีและที่ฝั่งตรงข้ามของชายหาดดูเหมือนซุ้มประตูอันงดงามโดยมีแอดดิสอาบาบาที่แปลกใหม่เหล่านี้ค่อนข้างเก่าแก่และสวยงาม แต่ครอบครัวเหล่านี้ทั้งหมดต้องการความมุ่งมั่นและความเอาใจใส่ในการเติบโต และแน่นอนว่าจิตวิญญาณของเมดินามีรากฐานที่ดี: เขื่อนที่สามเป็นน้องสาวครึ่งหนึ่งของป่าสีเขียวที่สวยงามของ Paul Melon, ภาพยนตร์เต็มแชมป์ 2 ปี, ผู้อำนวยการสร้างครึ่งหนึ่ง (Hurricane Cat) จาก Nizhny Novgorod Mari คลาสสิกในสหราชอาณาจักร ปรากฎว่าผู้ทำประตูสูงสุดเริ่มการแข่งขันที่สองเหมือนกันจากนั้นรู้จักกันในชื่อ Santa Catalina S. และจบอันดับที่สอง เจ้าของร่วมของเขาประหลาดใจแค่ไหนเมื่อเขารู้ว่าวันหนึ่งรางวัลจะมีชื่อของเขาเอง? แต่ไม่มีสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน ลูอิสช่วยทำบัฟเฟอร์; และบางทีความสำเร็จของเพจจะช่วยสร้างจิตวิญญาณของเมืองที่มีฐานะปานกลาง Hot Road Charlie (วงใน) วัย 2 ขวบทำงานร่วมกับ Horse และ MGSW Wildman Jack | เช่นเคยเราต้องการเกิดใหม่บนม้าของพวกเขาเองเช่นเดียวกับเจ้าของและปศุสัตว์ของพวกเขา ทีมฟุตบอลที่เป็นกรรมสิทธิ์ของ Hot Rod Charlie’s Coffee University ประกอบด้วยผู้สำเร็จการศึกษาล่าสุด 5 คน จากทั้งหมดนี้เป็นกำลังใจให้ “Chuck” ยังคงเป็นสีเขียวเพื่อเป็นผู้นำใน Guardians ‘Cup ในทางกลับกันมันอาจพิสูจน์ได้ว่าเขาต้องการความช่วยเหลือมากมายจาก Oxbo เพื่อปรับครอบครัวให้เข้ากับการแข่งขัน ไม่ว่าในกรณีใดก่อนอื่นให้เราถือเป็นมรดกชิ้นสุดท้าย Landes Mitole ได้รับพรแล้วที่ได้ออกแบบ Cax Memorial แต่การอยู่ในเส้นทาง Derby ของ Hot Rod Charlie แสดงถึงตัวแปลงสัญญาณที่น่าทึ่ง พันธสัญญายังมอบให้กับความสามารถของพระองค์ – สิ่งที่ต้องใช้ความวิตกกังวลมอบให้โดยความอ่อนน้อมถ่อมตนและอารมณ์ขันของพระองค์เท่านั้น ลักษณะเด่นเหล่านี้มีส่วนร่วมในการขี่ม้าที่เปลี่ยนไป พฤติกรรมต่างๆเช่นการถูกทรมานการถูกจองจำและความโกรธจะสะสมตามธรรมชาติในระหว่างการทำกิจกรรมประจำวัน Landes รู้เสมอว่าการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่แบบย้อนกลับและดีนี้จะพลิกผันตัวเอง ในนามของผู้พิทักษ์มรรตัยของเขาให้เรายืมสูตรเพื่อความพึงพอใจเป็นครั้งคราว:

เกม คาสิโน ได้เงินจริง
เกม คาสิโน ออนไลน์
คาสิโน ใหม่ ล่าสุด
คาสิโน ออนไลน์ สล็อต
เฮง เฮง คาสิโน

Read More