Kentucky Sires for 2021: Established Stallions

So here we are at last, rounding the home turn. This series has unfolded in familiar fashion, with an initial stampede of unproven young stallions progressively thinned out by the impatience of a commercial sector operating in ever decreasing cycles. Today we finish with a selection from those admirable stallions who have survived the ruthless attrition, and created a viable niche at various levels of the market.
The odds they have overcome, to get here, are such that the long-term health of the breed is clearly being treated as something our grandchildren can worry about instead. Yes, action is now being taken by the industry, notably on book sizes and medication. But the onus for change is not so much on regulators as on those directing investment. So long as the bloodstock agents (and racing managers and all the rest) keep funneling the budget into untested stallions, then farms can’t be blamed for industrial exploitation of flimsy rookies perceived as “commercial” before discarding them to overseas or regional programs. And nor can breeders and pinhookers be blamed for supporting them.
The standard defense, of course, is that you have no choice but to try new stallions unless you can afford the proven operators in the six-figure elite. If that were truly so, however, why don’t they support stallions in their third, fourth and fifth years? Why don’t they tell their patrons that the time to get real value is when they’re cooling off: you could get to Into Mischief for just $7,500 after he had sold his first yearlings, remember, and Tapit for $12,500.

We all know why. It’s because professional advisers are too nervous of having their judgement exposed. They daren’t risk telling their patrons that now is the time to roll with a slower-burning stallion, in case his first couple of crops go so quietly that he’s dispatched to Turkey or Pennsylvania. And of course that becomes self-fulfilling.
Instead they behave as though the sieves of quality and value, between pedigree and conformation and all the rest of it, suddenly cease functioning once a stallion is about to launch his stock. That way they can say: “Don’t blame me that this stallion didn’t work out. You saw how hot his yearlings were. All the other experts agreed.”
Sky Mesa’s lifetime percentages remain tremendous for this level | EquiSport Photos
On that basis, we’ve already explored some of the best value in the marketplace. But today we’re going to browse some of those who, often by combining merit with timely fortune, have come out the other side of this winnowing process. They set a standard that will be met by very few of the new stallions annually flooding the market. As such, in fact, they provide what should (in a sane industry) be the most commercial service of all–by offering tangible, legible prospects of decorating your mare with a stakes winner or two.
The nature of this particular beast means we’ll be revisiting some who have featured in years past. One or two have meanwhile faded, naturally; one or two have elevated themselves beyond the reach of “value.” But consistency is what keeps the rest in our esteem, and we’ll repay them in kind.
As a general principle, older stallions are a good place to start. I realize that many people are convinced that these greybeards lose their potency, but I suspect this to be one of those self-fulfilling prejudices; not least because ageing achievers often face competition from more affordable sons. There are simply too many top-class runners (and stallions) from the last books of their sires to be dismissed merely as exceptions that prove the rule. And it’s certainly splendid to see Speightstown, with four individual Grade I winners in 2020, earn a fee hike from $70,000 to $90,000 at the age of 23!
As ever, anyone in this business who proposes an inviolable “rule” on the basis of a software program should be treated with suspicion; but they do kindly enable some stallions of proven, elite caliber to slip into reach, especially at a time when many farms are cutting fees across the roster.
Malibu Moon | Spendthrift
For instance, do we really think Malibu Moon (A.P. Indy–Macoumba, by Mr. Prospector) a bust, now that he’s down to $35,000? This sire of 17 Grade I winners–a tally exceeded among active rivals only by Tapit ($185,000), War Front ($150,000), Medaglia d’Oro ($150,000) and Speightstown himself, who’s a year his junior–admittedly had a relatively quiet 2020 on the track, with just a couple of graded stakes winners. But his yearlings were still turning over a six-figure average in a squeezed market, and he’s long established the efficacy of his aristocratic genes in producing dirt horses ideally adapted to the demands of Classic racing.
Unlike a lot of veteran sires, moreover, Malibu Moon is not going to run dry of material to keep his name in lights: he has been covering triple-digit books like clockwork, and his imminent juveniles crop comprised 103 live foals. And they’re all out of mares deemed worthy of a $75,000 cover. What a terrific price he is now, to prove a young mare!
If you’re a breeder, moreover, you’d be willing to retain one of his daughters in the hope of her someday producing another Stellar Wind (Curlin), Girvin (Tale of Ekati) or Bellafina (Quality Road). In that capacity, mind you, we’re reluctant to look past another by the same breed-shaping sire.
Bernardini | Darley
For Bernardini (A.P. Indy–Cara Rafaela, by Quiet American) is also down to $35,000 at Darley. That’s a milder trim, from $40,000, and presumably prompted primarily by a troubled market environment–but it’s also a fourth cut in four years. He was still at six figures as recently as 2017, and as high as $150,000 in his pomp. Having only just turned 18, however, he remains ahead of a genuinely historic curve as a broodmare sire: his daughters have produced more Grade I, graded stakes and black-type winners than any stallion in history, at this stage.
Yet his headline act in 2020 was a colt, Art Collector, who beat Swiss Skydiver (Daredevil) comprehensively in the GII Toyota Blue Grass S. during a spree that qualified him as one of the best sophomores around. He tapered off somewhat, and Micheline’s narrow defeat in the GI Queen Elizabeth II Cup meant that their sire could not add to his 10 domestic Grade I winners (plus three in Australia/one apiece in Italy and Dubai).
Nonetheless, Bernardini has confirmed himself still perfectly capable of producing on the track, doubtless with more to follow given that he’s routinely covering books in the 130s. And then there’s the extraordinary precocity of his damsire credits, which can be shared between both sides of his pedigree: A.P. Indy’s established a formidable distaff influence both through his own daughters and now those of his sons, unsurprising given the Secretariat–Buckpasser combination behind his own dam; while damsire Quiet American is a unique genetic dynamo.
Physically, of course, Bernardini is himself so beautiful a specimen that you’re tempted to use adjectives typically reserved for femininity. And if commercial nerves about his recent performance reached his yearlings in the COVID market, then it shouldn’t be forgotten that he has always been a lucrative performer in a sales environment that prizes deeds even above those looks: his 2-year-olds last year averaged $176,265, and only Storm Cat beats his 25 lifetime juveniles at $500,000-plus. Bottom line is that any breeder inclined to retain a filly will not get better value than Bernardini, perhaps anywhere in the world.
Hard Spun | Darley
Mind you, end-users simply looking for a runner won’t even have to leave Jonabell for a fine alternative at the same peg in Hard Spun (Danzig–Turkish Tryst, by Turkoman). His own excellence on the track, of course, reinforces our earlier defense of senior stallions (conceived when Danzig was 26) and Hard Spun continues to punch way above weight at $35,000, charitably clipped from $40,000 despite following up his stellar 2019 (three Grade I winners, all from his first crop since returning from that unhelpful sojourn in Japan) with another top 10 finish in the general sires’ table.
This sire of 10 Grade I winners has assembled his 129 lifetime black-type performers at 11.5%–a tick behind Uncle Mo, for instance, who has advanced his fee to $175,000 with eight Grade I winners and 12% stakes performers. And Hard Spun has an exciting sophomore in Smarty Jones S. winner Caddo River, as high as No. 2 in colleague T.D. Thornton’s Derby Top 12.
Despite the quirky damsire, it’s all good stuff along that Darby Dan bottom line, with a half-sister to Little Current as close up as second dam; while Hard Spun’s half-sister has refreshed the family page in more recent times as second dam of Improbable (City Zip). Above all, Hard Spun throws us as short a lifeline as we have, and at a fraction of the cost of War Front, to their breed-shaping sire.
Moreover he is parlaying his genes into such diverse disciplines and environments that he really should be much higher on the list for European breeders, as well. (Good to see one daughter, pinhooked as a $70,000 Keeneland September RNA, making 375,000gns at the Tattersalls Breeze-Ups last summer; she duly won her only start.)
Blame | Claiborne
Another whose fee trim for 2021 ($30,000 from $35,000) must be accounted simply a friendly gesture to a difficult trading environment is Blame (Arch–Liable, by Seeking the Gold). Because the Claiborne stallion has long passed the stage when he needs that kind of help. In fact, he has become a tribute to exemplary management, rebuilding in pretty spectacular fashion from a point where he did appear to be in a spot of trouble.
That was in 2018, when his fee was halved to $12,500. At that stage, he had made a similarly quiet start to that once made by his own sire on the same farm, and was down to just 48 mares the previous year–albeit he promptly had a breakthrough Classic success in Europe. Since then, he has left no doubt that he is successfully replicating the elite genetic wares that underpinned nine consecutive triple-digit Beyers and a historic distinction as the only horse ever to beat Zenyatta (Street Cry Ire).
Though unlucky to have soon lost the services of his fifth elite winner, Nadal, Blame had nine other graded stakes performers in 2020. Actually, Blame’s overall output, after eight crops, is now strikingly similar to that of Quality Road, who started at the same time and smoothly elevated himself to $150,000 thanks to 11 Grade I winners at a ratio surpassing nearly all comers. For Blame can otherwise nearly match him for the across-the-board consistency: by stakes winners, Quality Road’s 6.5% plays 6% for Blame (black-type performers (12.5 and 12.2%); they respectively stand at 3.7 and 3.3% for graded stakes winners, and 6.2 and 6.4% for graded stakes horses; while their overall Grade I performers measure up at 2.5 and 2.3%.
Again, this comparison is only intended to magnify Blame and not belittle a top-class alternative, and it must be said that their latest yearling averages (as so often tends to be the case) dutifully reflect the difference in fees. True, even a $57,884 average for Blame looked after their $12,500 conception fee very nicely–and that, in itself, is a reminder that Blame’s revival since should be sustained, in terms of racetrack headlines, by the improved quality and size (now routinely in three figures) of his books.
Having just turned 15, Blame is entering his prime. So forget Quality Road for a minute. As a percentage of named foals, despite that sticky start, Blame now measures up to Into Mischief for Grade I winners; Ghostzapper for Grade I horses; More Than Ready for graded stakes winners; Kitten’s Joy for graded stakes horses; Uncle Mo for stakes horses; and Candy Ride (Arg) for stakes winners. Oh yes, and he just had his fee cut. That either shows you prove anything with statistics, or that he deserves gold on our final “value podium.” (See below…)
None of this is hard to explain: Blame has a for-the-ages pedigree, with fourth dam Thong standing opposite Courtly Dee in Arch’s maternal line. That’s like a time capsule for everything we need to retain in the breed. Sure enough, he’s obviously another who would make any breeder glad to retain a filly.
English Channel | Sarah Andrew
We don’t need too much detail on the eligibility of English Channel (Smart Strike–Belva, by Theatrical Ire) for this list, having so recently celebrated his breakthrough turf championship (by domestic and/or Northern Hemisphere earnings). We remarked then that if Kitten’s Joy has been crazily undervalued by European prospectors, we should be outright scandalized by neglect of a stallion whose lifetime percentages either match or (mostly) surpass that acknowledged turf Titan, right across the board.
We know that the commercial market has an infantile terror of grass, but the combined class and durability of stallions like these are precisely what the breed overall requires most urgently. These days Calumet may sing from a rather different hymnsheet from most commercial horsemen, but at $27,500 (down from $35,000) English Channel is an imperative option for end users–most obviously, if by no means exclusively, those eager to exploit the expanding turf program.
Lookin At Lucky | Coolmore
For a long time, we were able to bracket another by the same stallion, Lookin At Lucky (Smart Strike–Private Feeling, by Belong to Me) with his Ashford buddy Munnings (Speightstown) as a pair who together represented great value at a similar level. The Munnings train has meanwhile left town: nobody ever needed telling about him, to be honest, because everyone already seemed to know. His books have been soaring, in quality and quantity, and now the dividends are there for Kentucky’s No. 7 stallion by earnings in 2020, with six graded stakes winners.
But poor old Lookin At Lucky remains grievously underrated, whatever he does. He’s still stranded at $20,000, a fee now doubled by Munnings, and received 113 mares last spring compared with 207 for his uber-fashionable rival. And, cursed by a self-fulfilling reputation (“not a sales sire”), his yearlings averaged $33,777 even as Munnings swaggered his way up to $80,932.
But Lookin At Lucky’s record is so much better than many a “sales sire” that he points an accusing finger at the whole business. Just what are these guys looking for? A racehorse, or a pretty model for art students? His cumulative achievements, even now, keep him on a par with Munnings himself. Okay, so he is outpunched on stakes winners (6.7 versus 4.7% of named foals), but other indices keep the ugly duckling right alongside the swan. Lookin At Lucky gets black-type horses at 10.3 against 10.7%; graded stakes winners at 2.5 against 2.6%; graded stakes performers at 4.9 against 4.4%; Grade I horses at 2.2 against 1.2%.
And while Munnings still has just two elite scorers from 685 named foals, Lookin At Lucky (553) has come up with winners of the Breeders’ Cup Classic, the Kentucky Derby and a Beldame winner who then ran Monomoy Girl (Tapizar) to a length in the Breeders’ Cup Distaff. When he connects, Lucky hits as hard as anyone. Those who quibble over the promotion of Country House, incidentally, should remind themselves that he was not the only son of Lookin At Lucky to have passed the post second in the one race everyone claims to have in mind when they go to Keeneland in September.
It’s nuts, really. Here’s a stallion who has repeatedly produced elite two-turn horses, from mares on a $20,000 covering budget, and still a lot of agents put an automatic line through his yearlings. But that’s fine. See you guys in the winner’s circle. Because Lookin At Lucky doesn’t have to get mad. He can just get even.
The Factor | Lee Thomas
The Factor (War Front–Greyciousness, by Miswaki) had another productive campaign in 2020, just cents off the top 10 among living Kentucky stallions, but Lane’s End held him at $17,500. That’s doubtless because this last yearling cycle was the one he missed through his season in Japan, so he’ll be quieter on the track this time round, but patience will bring its rewards: his book last spring rocketed to 150, from 80 in his comeback year.
In fact, patience has been the key throughout. The Factor lost early momentum when his first crop, conspicuously well received at the sales, turned out not to be the sharp and early types everyone had anticipated. But they proved worth the wait, and The Factor’s cumulative percentages now stack up very closely with those of his flourishing studmate Twirling Candy, who deservedly commands a fee of $40,000. The Factor is surely just refueling at this kind of fee, and can be expected to motor upwards once back on the highway.
Midnight Lute | Sarah Andrew
A half-sister to The Factor wrote an important new chapter for Midnight Lute (Real Quiet–Candytuft, by Dehere) in 2020 when her daughter Keeper Ofthe Stars became the Hill ‘n’ Dale stallion’s fourth Grade I winner. It was a good campaign all round for Midnight Lute, with three others adding elite podiums to Grade II success. That’s especially important for one who has produced such an extravagant talent in Midnight Bisou that people don’t always recognize his breadth of achievement. As a turf miler, moreover, Keeper Ofthe Stars reiterated the versatility of a horse who was celebrated on the track as very fast, and very tall, but who very adaptably recycles a ton of Classic genes and all-round physical quality.
Another old pal is Sky Mesa (Pulpit–Caress, by Storm Cat). Good to see that he welcomed a three-figure book to Three Chimneys last year, up from 59 in 2019. Admittedly he had a quiet campaign, with just three stakes winners, but his page has been freshened up by Maxfield (Street Sense), who is out of a half-sister, and he gets a helpful trim to $12,500 (from $15,000). His lifetime percentages remain tremendous, for this level: black-type winners/horses to named foals at 6.5 and 12.7% respectively, which is as much as can be said even for stallions as accomplished as, for instance, Candy Ride (Arg), Street Sense or Flatter.
Midshipman | Darley
Midshipman (Unbridled’s Song–Fleet Lady, by Avenue of Flags) meanwhile continued his metronomic service at Darley, another eight stakes winners in 2020 maintaining his unbelievable consistency for one operating at this end of the market: he, too, has lifetime stakes performers at 12% of named foals. To ease him a little to just $7,500, when routinely covering three-figure books, is really looking after the working breeder at a difficult time. I really look forward to the day when Midshipman gets the domestic Grade I success that is surely, given his achievements with such limited mares, well within his competence.
Mind you, Mizzen Mast (Cozzene–Kinema, by Graustark) has had eight of those! Here’s another big firm looking after the little guy, with Juddmonte standing this venerable creature at the same bargain fee. He’s a versatile influence in everything with the class that has united achievers in every theatre–short and long, turf and dirt–and he’s now of an age where his daughters can show the same merit, most recently through Ete Indien (Summer Front), Nashville (Speightstown) and Classic-placed European filly Quadrilateral (GB) (Frankel GB).
So having started with a veteran, we finish with one, too. Because for a fee you could carry into the farm office in a cigar box, you can still tap into a grandson of Caro (Ire), with first two dams by Graustark and Tom Fool. Show me something like that in the freshman’s table, and you get my attention.
CHRIS McGRATH’S VALUE PODIUMGold: Blame ($30,000, Claiborne)   Now nearing elite status by any measure but price.Silver: Lookin At Lucky ($20,000, Coolmore)   Seems that nobody is ever Lookin’ hard enough.Bronze: Mizzen Mast ($7,500, Juddmonte)   Hurry for those genes while they last!

เกม คาสิโน ได้เงินจริง
เกม คาสิโน ออนไลน์
คาสิโน ใหม่ ล่าสุด
คาสิโน ออนไลน์ สล็อต
เฮง เฮง คาสิโน

Read More

ยางรถยนต์มูลค่าส่วนที่ 6: ยางที่ผ่านการรับรอง

ในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้าเราจะนำเสนอตอนสุดท้ายของทะเลแห่งคุณค่าปี 2021 ให้กับคุณในขณะที่การผสมพันธุ์เตรียมเปิดประตู วันในการรื้อหาค่าเฉลี่ยการขายและการตัดสินความคิดเห็นสิ้นสุดลง ผู้อาวุโสเหล่านี้ได้พิสูจน์ความกล้าหาญของพวกเขาในการแข่งขันและแม้แต่เพียงไม่กี่คนที่ได้รับค่าตอบแทนต่ำสุด แม้ว่าราคาจะอยู่ในวงเล็บราคาทั้งหมดและสำหรับงบประมาณทั้งหมดขอบเขตของการวิเคราะห์นี้คือการเลือกค่าสองค่าระหว่างመካከል 15,000 ถึง 000 20,000 สำหรับผู้ขับขี่ในยุโรปที่፣ / 20,000 ยูโรและต่ำกว่า, 10,00 และ 500 12,500 และ 10,000 10,000 สำหรับการเพาะปลูกครั้งแรกในปีนี้ในขณะที่เราได้กล่าวถึงใน 3 ปีที่ผ่านมาผู้ขับขี่ที่โดดเด่นที่นี่จะเป็นพืชอายุการแข่งขันอย่างน้อยสองชนิดที่อยู่ข้างหลังพวกเขา การเลือกหกคนสุดท้ายนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย มีผู้สมัครที่ผ่านการรับรองจำนวนมากและนอกเหนือจากข้อมูลดิบแล้วเขาชอบเปอร์เซ็นต์ของผู้ชนะและเงินเดิมพันและผลงานโดยรวมของอาชีพปัจจัยอื่น ๆ ที่ต้องพิจารณา ได้แก่ ราคาและประวัติการทำงานของม้าในปัจจุบัน จาก 15,000 ถึง 20,000 วงเล็บราคานี้ควรเป็นหนึ่งในสิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุด: ไม่เพียง แต่รวมถึง Iffraaj (GB) และ Nathaniel (Irene) ที่น่าทึ่งเท่านั้น แต่ยังรวมถึง Dandi Man (Irene) ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดด้วย ) และทำตามความสามารถที่เชื่อ (GB) แต่ผู้ขับขี่สองคนในช่วงราคานี้เป็นผู้ชนะนับร้อยทั้งจากเงินเดิมพันและรองชนะเลิศและรองชนะเลิศ ได้แก่ Osis Dream (GB) (20,000 ปอนด์) และ Masterstraftman (Ere) (000 15,000) ในช่วงราคานี้คงเป็นเรื่องยากที่จะแต่งตั้งคนที่มีผลงานในสายอาชีพที่เทียบได้กับ Osiris Dreams อดีตผู้ชนะการแข่งขัน G1 July Cup วัย 21 ปีนำพืชผลแรกออกจากถนนอย่างรวดเร็วและในไม่ช้าก็กลายเป็นแชมป์โลกในเวลาเที่ยงวัน (GB), Muharram (GB) และ Power (GB) จาก 17 ผู้ชนะกลุ่ม 1 Dark Bay สูงถึง 85 85,000 ที่ Judmont Ban Stand Manor Stud และลดลงเหลือዝቅተኛ 20,000 ในปีนี้ ผู้ชนะของเขาวาง 9.5% ของผู้ชนะเดิมพันในประเภทเดียวกันกับนักวิ่ง Oasis Dream ในประเภทเดียวกันโดยมี 66% ของเงินรางวัลและ 66% ของผู้ชนะ ผลตอบแทนจากการจ่ายออกไปพร้อมกันกับข้อเท็จจริงที่ว่าจำนวนผู้ชนะการเดิมพันมีน้อยในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่ตั้งแต่ปี 2559 ก็ยังไม่ถูกล้อเลียนโดยเฉลี่ยเจ็ดต่อชั่วโมงและยังคงหมุนอยู่ ผู้ชนะ 1 ทีม 3 จาก 17 คนมาตั้งแต่ปี 2559) ในปี 2559 ตอนอายุ 7 ขวบเขาได้รับรางวัล G1 Dubai Golden Shahin, Pre-Polyanana (GB) และ Polyderem (Ire) ได้รับรางวัล G1 Morein และ G1 ราคา Morris de Gest ในปี 2018 โอเอซิสดรีมชนะผู้ถือหุ้น 122 คนและสาว ๆ มีผู้ถือหุ้น 58 คนและผู้ชนะกลุ่ม 1 5 คน เขา ในปี 2020 เพียงปีเดียวเขามีปีที่น่าอัศจรรย์ในการเป็นเจ้าภาพร่วมกับ Sikkin ผู้ชนะ G1 Irish 2000 Guinness World Cup ผู้ชนะ G1 Melbourne Cup (Ire) ผู้ผลิตจาน G1 Cox Drahnet (Ire) และ Tawel ผู้ชนะ G1 Prize Saint-Alari (GB) นอกจากนี้ยังมี Miss Amulets (ไอเร) และชินดิษฐ์ (ไอเร) ผู้โด่งดังในรายการ สัญญาณความสว่างที่ไม่ผิดเพี้ยนบ่งบอกว่า Osasis Dream ยังคงได้รับการสนับสนุนอย่างดีในวงแหวนการขาย: ขายในปี 2020 โดยเฉลี่ย 86,669 / 76,604 ปอนด์ ในช่วงราคาของ Oasis Dream เป็นเรื่องยากที่จะจินตนาการว่าม้ามีโอกาสที่ดีกว่าในการส่งมอบอะไรจากม้าขายไปสู่โศกนาฏกรรมที่อาจเกิดขึ้นหรือเป็นนักวิ่งชั้นนำ ปรมาจารย์วัยหกขวบ (เอเร) เดินตามเส้นทางที่คล้ายกัน ในความเป็นจริงสำหรับ Osis Dream เขามีเงินเดิมพันเฉลี่ย 9.6 กับ 8.7 จากพืชแข่งทั้ง 6 ชนิด Grey จัดหาผู้ถือหุ้น 77 ราย (6.3% ของรายแรก) และ 62.3% (ของผู้เริ่มต้น) ช่างฝีมือระดับปรมาจารย์มีผู้ชนะทีม 1 15 คนซึ่งมีเพียงสองความฝันของโอซิริสที่อยู่ในอันดับต้น ๆ ไม่แพ้กัน: Alpha Centuri (ไอเร) เป็นแชมป์ 3 ปีและ Kronation S, Falmouth S และชาวไอริชได้รับรางวัลหนูตะเภา 1,000 ตัว และ Prix Jacques สำหรับ Maroys; Grey Gatby ชนะรางวัล G1 Prix du Jockey Club และ G1 Irish Championship S และ Maria and the Raving Beauty (Gere) ที่น่าทึ่งแต่ละทีมชนะ 1 ทีม Master Craftsman 2021 15 15,000 እ.ኤ.አ นับเป็นจำนวนที่ต่ำที่สุดนับตั้งแต่ปี 2013 และเมื่อการเพาะปลูกในปี 2565 มียอดขายประจำปีพืชผลที่อยู่เบื้องหลังการแข่งขัน Alpha Century Championship จะมีอายุ 3 ปี จาก 10,000 ถึง 12,500 ในช่วงราคานี้ในสหราชอาณาจักรไอร์แลนด์และฝรั่งเศสมีม้าที่น่าประทับใจมากระหว่างพวกเขาโดยมีสโมสรฟุตบอลที่แข็งแกร่งที่สุด (GB) และ Gallway (GB) ของฝรั่งเศสที่เร็วและกำลังจะมาถึง เราไปที่ Climor และ Judmonte เพื่อเลือกสองทางเลือกที่ดีที่สุดของเรา – Bated Breath (GB) (, 500 12,500) และ St. Roman Emperor (Ere) (, 500 12,500) Betty Breath รองอันดับหนึ่งของ Roger Charlton II ที่จบอันดับสองในสี่อันดับแรกพิสูจน์แล้วว่าเป็นที่มาของผู้ชนะสามอันดับแรก ได้แก่ G2 Rockfel S. และ G3 Albany S. ผู้ชนะ Dahih (GB), G2 Train S ผู้ชนะ Beckford (Ire), G2 Dahlia S และ G3 Prix Miner S ผู้ชนะ Wetting (GB) และ G2 Boomerang S และ G3 Jersey S Point Space Traveler (Ere) อ่าวยังคงสร้างผลลัพธ์เหล่านั้นอย่างต่อเนื่องและ ในปี 2020 เขาได้รับรางวัลผู้ชนะ GI Matrix S Viera (GB) เป็นครั้งแรกในกลุ่ม 1 เด็กวัยหัดเดินหายใจปิดผนึก ในปี 2020 พวกเขามีอีกปีที่น่าประทับใจเมื่อได้รับรางวัล G3 Prize de Condéของมาเก๊า (GB) และ Cair Gorm (GB) ได้รับรางวัล G3 Prix de Cond ผู้ชนะคือ 60.2% ของผู้ชนะและความสำเร็จในการเพาะปลูกครั้งแรกสำหรับเด็กอายุ 3 ขวบจะอยู่ในปี 2564 เขาอายุสามขวบ เด็กแห่งปีกำลังกลับไปหาคนเลี้ยงสัตว์และคนเลี้ยงสัตว์ 53 ถูกประมูลเมื่อปีที่แล้ว เขารับรู้ค่าเฉลี่ย€ 50,018 / £ 44,162 ซึ่งเท่ากับ 4.4x ครอบคลุม 10,000 จักรพรรดิแห่งโรมัน (ไอเร) วัย 17 ปีแสดงผลงานศิลปะที่น่าทึ่งอย่างแท้จริงในขณะที่เขาสร้างความอับอายให้กับผู้ชนะ Group 1 ทั่วโลกและในการเดินทางต่างๆมากมาย ผู้ทำประตูสูงสุด 13 คนของเขามีตั้งแต่ผู้ชนะกินเนสส์เวิลด์คัพ (ไอเร) และโรมานิซ (ไอเร) ไปจนถึงผู้ทำประตูดาร์บี้ระดับ G1 ชาวออสเตรเลียและนิวซีแลนด์มองโกเลียข่าน (นิวซีแลนด์) ไปจนถึงผู้ชนะ G1 โอ๊คลีย์ Idel (Aus) และ GI Santa Anita Esri แชมป์ริช Tapstri (อิรี) พวกเขาอาจเร็วและระมัดระวังพอ ๆ กับ G1 Phoenix S. และ G1 Jean-Luc Lagardere S. Winners แต่พวกเขายังมีอีกมากมายที่จะนำเสนอ จักรพรรดิแห่งเซนต์โรมสร้างผู้ชนะ 6.1% (เฉลี่ยผู้ถือหุ้นเฉลี่ย 8 รายต่อคน) และผู้ชนะ 66.2% เขายังคงผลิตสินค้าของเขาและเป็นราคาที่ต่ำที่สุดเป็นอันดับสองที่เขาเคยสั่งซื้อในปีนี้ เมื่อเราไปถึง Raven Pass ในที่สุดเหลือไม่ถึง 10,000 เราก็ออกจาก Danzig Sri Lanka G1 Queen Elizabeth II และผู้ชนะรางวัล “Classical” ของ Gall Arganis จาก Gical Arbitration Cup ได้สั่งห้ามหนังสือของพวกเขาใน Kilganga Stutt – 57 เม็ดต่อเล่ม – แต่แน่นอนว่าแฟน ๆ จะมี ปัจจุบันเขาเป็นผู้ชนะ 8% ของนักวิ่งและ 62.6% ของผู้ชนะ 20 ปี 2021 ขึ้นอยู่กับ 20 อันดับแรกของฤดูกาลอาชีพ ด้วยผู้ถือหุ้น 12 รายสี่ในนั้นคือ G3 Prix Impressor และ G1 Prix Rotschal Via Ravenna (Ire) . Chest Fruit นำเสนอผู้ชนะ Group 1 3 คน: ผู้ชนะ G1 Sprint S London Tower ซึ่งเป็นผู้ชนะ Group 2 อายุ 2 ปีในเขต JRA ที่มีการแข่งขัน Jean-Luc Lagadere ผู้ได้รับรางวัล G1 ได้รับรางวัล Royal Marines และ ในปี 2020 G1 Al Maktoum Challenge รอบ 3 ผู้ชนะ Matter (Ere) Linn เป็นครั้งแรกในปี 2564 มีการนำเสนอภาพสี่ภาพ เขายืนอยู่ที่ጋ 7,500 ที่ถนน Kilganga ในกรอบราคานี้ตัวเลือกที่สองของเราจะอยู่ใน Ki Kildere: Ratasker Stead Elder Clodoville (Ire) Clodoville อายุ 21 ปีเป็นผู้ชนะในผู้ถือหุ้น 25 รายและน่าแปลกใจที่เป็นผู้ชนะ ในปี 2564 ผู้ชนะกลุ่มที่ 3 คนที่ 3 มีผู้ได้รับรางวัลสีดำ 6 คนนำโดย G1 Prix Marcel Busak และ Prix Francois Buttin เสือทานากะผู้ได้รับชัยชนะ (ไอเร) ในความเป็นจริง. ปี 2020 เป็นปียอดนิยมสำหรับวัยรุ่นของ Cloudville โดยเปิดตัว Iron Bull ผู้ชนะ G3 Molecom S Clodoville แข่งคนผิวดำที่ 4.6% และชนะ 65.2% สิ่งเหล่านี้เหมือนกับตัวเลข 5,000 จ่ายต่อสวยเช่น Raven Pass Clodoville ไม่เคยจ่ายต่ำสุด Gregorian (Ire) ผู้ชนะทั้งสามคนของ Clodovll อยู่ใน Ratasker ด้วยค่าธรรมเนียมที่ใกล้เคียงกันและได้เริ่มต้นในปีที่แล้วโดยมีแนวโน้มที่จะชนะตั้งแต่สามพืชแรกจนถึงผู้ถือหุ้นห้าราย หลักเกณฑ์ของ Maison: Lafitete เป็นผู้ชนะ Queen Joe Joe (GB) ของโจทก์ (F) และ G3 Summer S

เกม คาสิโน ได้เงินจริง
เกม คาสิโน ออนไลน์
คาสิโน ใหม่ ล่าสุด
คาสิโน ออนไลน์ สล็อต
เฮง เฮง คาสิโน

Read More